Geplaatst in Verhalen

Kinderboerderij

Daar komen ze weer.
Ik doe een stap naar achteren en hoop dat ze uit de buurt blijven.
Gelukkig zit er een hek tussen.
Ik heb de pest aan die schreeuwende kleintjes.
Aan hun prikkende vingertjes in je neus.
Die groten vallen meestal wel mee en hebben vaak iets lekkers voor ons.
Daar komen de groentes al tevoorschijn.
Het meeste is voor de geiten die wel dichtbij durven te komen.
Ik zal het moeten doen met de restjes die ze over het hoge hek gooien.
Daar komt het…
Precies in mijn oog.
Ik wacht wel tot ze weg zijn.

©Linda Olthof

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s