Geplaatst in Dagboek van mijn personage

Dagboek van mijn personages (Deel 29)

Hoi,

Zou hij eenzaam zijn? Hoewel ik weet dat hij niet alleen is, heb ik geen idee of het voor hem mogelijk is contact te hebben met de andere gegijzelden. En eenzaamheid bestaat natuurlijk ook als er mensen om je heen zijn. Dat is zelfs de ergste soort. Mensen om je heen, maar niemand om echt mee te praten. Een glimlach die de waarheid verbergt. En zelfs als men vraagt hoe het gaat, is het enige antwoord dat ze willen horen: ‘goed’. Maar diep van binnen schreeuwt het in mij dat het helemaal niet goed met me gaat. Niet goed met ons. Mijn relatie bloedt dood.

Maar genoeg over mij, er zijn belangrijkere zaken om me op te richten. De eenzaamheid waar hij zich in bevindt kan en wil ik me niet voorstellen. Als ik dat zou doen, ben ik misschien niet meer in staat om door te gaan. Te blijven zoeken naar zijn gijzelplaats. Ik ben er van overtuigd dat hij nog leeft. Dat hij iets heeft om voor te vechten. Daarom moet ik ook blijven vechten. Ik mag de moed niet opgeven. Eenzaamheid of niet, om het gevoel te bestrijden moet ik hem vinden.

Liefs,

Elin

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s