Geplaatst in Nieuws

Wat is er nieuw in 2020?

Lieve volgers van de Glazen Pen,

Mijn eerste ondernemersjaar zit erop. Wat begon met een manier om mijn kinderboek ‘Muisje Pluis; Is er iemand die mij lief vindt?’ uit te kunnen geven, geeft me nu de vrijheid om grootser te denken.
Zo is er plotseling een nieuw kinderverhaal in de maak over het onderwerp ‘verhuizen’. Het is voor mij niet geheel toevallig, aangezien wij deze zomer zelf zijn verhuisd. Toch kwam het verhaal zelf ook voor mij enigszins uit de lucht vallen. Pas met de recente switch van makelaar en daarmee een snelle verkoopmethode van onze oude woning, kwam de inspiratie in mij bovendrijven. Aangezien het verhaal zich nu nog in een beginstadium bevindt volgt hierover later meer.
Waar ik in 2020 zeker mee begin is het geven van workshops. Al in februari staan de eerste workshops in het creatief (dagboek)schrijven gepland. Interesse? Schrijf je snel in!
Ook heb ik mezelf een extra doel gesteld: elke maand ga ik een elfje en een rondeel – geïnspireerd door een van de elementen vuur, water, lucht en aarde – te schrijven. Deze gedichten worden uiteraard gepubliceerd op de website.
Dit zijn mijn voornemens om van 2020 een mooi schrijfjaar te maken. Ik wens jullie allemaal het allerbeste in dit jaar. Zeker veel schrijf- en leesplezier!

Geplaatst in Blog

Dansend met een rol kunstgras

Ons huis staat te koop. Voor de foto’s moet er het een en ander worden aangepakt. Want leefbaar is het zeker, maar erg stilistisch is het niet.
Dit weekend is de tuin aan de beurt. De boel een beetje vegen en het lapje kunstgras gaat eruit. Dat lijkt snel gedaan, vooral omdat wij een onderhoudsvriendelijke tuin hebben. Maar niets blijkt minder waar.

Met het stuk kunstgras ga ik beginnen. Terwijl ik het aanschouw ontdek ik dat de kat van de buren het de laatste tijd wel erg vaak als kattenbak heeft gebruikt. Blij met de handschoenen die ik aan heb en niet bang om een beetje vies te worden – hoewel ik wel controleer of de drollen ver genoeg van de rand af zitten – rol ik de mat zo strak mogelijk op. En nu? De mat kan daar niet opgerold blijven liggen. Dus sta ik nog geen minuut later te dansen met een rol kunstgras en voel ik de modder langs mijn armen glijden. Tenminste, ik hoop maar dat het modder is. Nadat ik het kunstgras heb opgeborgen, check ik toch nog even of ik niet onder de kattenstront zit. Gelukkig, het was echt allen maar modder.

Als ik in de tuin kijk valt me op hoe modderig de tegels zijn. Dit kan zo ook niet op de foto, dus krijgen de tegels een douchebeurt van de hogedrukreiniger. Het is een heel karwei. Hier nog een vlekje, daar nog ondefinieerbare spatten. En is dit nu aanslag of zit die groene waas verwerkt in de tegels? Tegen het einde van de middag zie ik het echt niet meer. Ik spuit snel de laatste viezigheid weg voor de schemer zijn intrede doet.

Tevreden kijk ik in het rond naar het werk dat ik verricht heb. Maar mocht ik ooit denken dat een betegelde tuin bijwerken een simpel klusje is, herinner me er dan aan dat dit echt niet het geval is. En nu is het tijd voor een lange warme douche als beloning.

Geplaatst in Muisje Pluis

Hoor wie klopt daar, kinderen…

Nu Sinterklaas weer in het land is, zoekt hij nog vele schoencadeautjes voor al die lieve kinderen. En wat is er in deze donkere tijd gezelliger dan je (klein)kind voorlezen? Lekker knus samen op de bank of op bed genieten van het spannende verhaal van Muisje Pluis op zoek naar liefde en knuffels. Laat Sinterklaas weten dat jouw kind dit cadeau verdient!

Geplaatst in Gedichten

Verkoeling (Rondeel)

Ik haal kracht uit het water
Wat ben ik blij met de stroming
En de verkoeling er van
Ik haal kracht uit het water
Mijn pijnlijke voeten verzachten
Nieuwe energie stroomt door mijn lijf
Wat ben ik blij met de stroming
Ik haal kracht uit het water

Geplaatst in Nieuws

Kinderboekenweekactie

Het boek voor de kinderboekenweek!

De kinderboekenweek komt er weer aan. Dit jaar is het thema ‘Reis mee!’ Ben jij op zoek naar een leuk prentenboek dat aansluit bij dit thema? Bestel dan snel hier het boek ‘Muisje Pluis; Is er iemand die mij lief vindt?’ Op zoek naar liefde en knuffels, maken wij een reis op de fiets, met de boot en in de bolderkar langs molens, tulpen en marktkramen vol kaas.

Speciaal voor de kinderboekenweek komt De Glazen Pen nu met een actie: bestel het boek en ontvang er gratis een setje postkaarten met vrolijke Muisje Pluis-afbeeldingen bij.

Geplaatst in Verhalen

De kip en de haan (Fabel)

De kip en de haan liepen samen over de boerderij.
‘Daar heb je een eend.’ zei de kip vrolijk. ‘Dag eend, wat ben je aan het doen?’
‘Ik ben me mooi aan het maken.’ zei de eend.
‘Mooi maken? Jij zult nooit zo mooi zijn als ik.’ bespotte de haan hem. ‘Jij hebt geen mooie, kleurrijke veren als ik.’

Verderop liep een gans. Ze waggelde al pratend op ze af. In haar enthousiasme zag ze niet dat er een tak op het pad lag. Ze struikelde erover. ‘Ach jij domme gans,’ lachte de haan haar uit. ‘Niet iedereen kan zo slim zijn als ik.’

De kip en de haan liepen verder en kwamen een kievit tegen.
‘Kijk eens naar die kievit met zijn rare kuif.’ hoonde de haan. ‘Was hij maar zoals ik, dan had hij ook zo’n mooie kam op zijn hoofd om mee te pronken.’

Even later stonden de kip en de haan onder een boom. De haan kraaide zijn keel schor.
Toen hoorden ze een nachtegaal zingen.
‘Was jij maar zoals die nachtegaal, hè haan,’ zei de kip fijntjes, ‘dan zag je er misschien wel wat gewoontjes uit, maar zong je de sterren van de hemel. Want echte schoonheid komt van binnenuit.’

Geplaatst in Blog

Mamma het klimtoestel

De laatste tijd heeft onze zoon (3) iets nieuws bedacht: mamma is een klimtoestel. Je kunt lopen op haar benen als een evenwichtsbalk en de uitgestoken handen om hem tegen te houden zijn net duikelstangen. Als ze staat te praten met iemand anders, kan je leuk tussen de benen door duiken, alsof je door een gat heen moet. En werkt dat niet? Nou, dan ga je aan haar armen hangen en klim je met je voeten tegen haar op. Zo’n klimwand is natuurlijk onweerstaanbaar.

Ik lig op de bank en in mijn onschuld denk ik dat hij een knuffel wil. Ik spreid mijn armen en zie te laat de twinkeling in zijn ogen. Dat is zijn kans. Hij buigt door zijn knieën, laat de bank als een trampoline werken en lanceert zich boven op mij.
Het lijkt in slow-motion te gaan, want in de tussentijd zie ik de gevaren voorbijschieten. Wat als ik hem niet kan vangen? Of als hij te ver springt? En stel je voor dat hij met zijn hoofd op de harde leuning belandt… Maar hij landt – met een plof op mijn buik – veilig in mijn armen.
Nu kan het nog, maar er komt een tijd dat hij te groot is en wel ongelukken maakt. Ik probeer mijn grijns te verbergen, kijk hem semi-boos aan en zeg hem dat hij dat niet weer mag doen. Veel indruk maak ik echter niet. Hij kijkt mij stralend aan. Stiekem ben ik dol op die ondeugende lach van hem.